Een vrouw maakt kunst op een grote kartonnen rol, op een tafel met diverse materialen, waaronder verf en potloden.

Beweging en Continuïteit — sporen van tijd

Mijn werk heeft in de zee gelegen. Ik werk met de zee — niet als onderwerp, maar als mede-maker.

Zeewater, zand en zonlicht drukken zich af op dun Japans papier via cyanotypie. Het papier is kwetsbaar — en dat is bewust. Juist in die kwetsbaarheid vangen zich de sporen van water, zand en licht. Wat zichtbaar wordt is geen interpretatie — het is een afdruk van beweging, tijd en toeval. Zand en water spelen samen op een manier die zich nooit laat voorspellen. Dat is precies wat me blijft boeien.

Zand fascineert me. Het is miljoenen jaren onderweg geweest, gevormd door wind, water en erosie. Hetzelfde zand, steeds andere vormen. Geen moment ooit hetzelfde, en toch herkenbaar als zichzelf. De zee werkt op dezelfde manier — voortdurend in beweging, zonder begin of einde. Ik blijf me verbazen over wat er gebeurt als je er lang genoeg naar kijkt.

Dat onderzoek is nooit af. Ik werk er doorlopend mee — elke sessie aan het water levert nieuw materiaal, nieuwe afdrukken, nieuwe vragen.

Ik ben beeldend kunstenaar en psycholoog. In beide werelden staat verandering centraal — wat verloren gaat, wat blijft, wat zichzelf herhaalt zonder ooit hetzelfde te zijn.